Boş ver bu
akşam ne öpüşelim ne de sevişelim adam. Bu akşam içimizi dökerek ağlayalım
beraber. Sen benim göz yaşım ol ben senin. Kalbim kalbin olmuş, ellerim
ellerinde. Bak geceye, gece de ağlıyor bizimle. Sana bugün ağlayan kelimelerle
konuşacağım adam. Bahsedeceğim konu, sen ve ben. Yani biz. Biz ve bizim
aşkımız. Dudaklarının tadını hatırlıyorum ve kafamı boynuna gömdüğümde aldığım
o aşk kokusunu. Ben ağlarken ben ağladığım için ağlayarak ağlama deyişini. Bana
araba çarptığındaki panik oluşunu. Karamele alerjim var bilirsin. Arkadaşlarımızın bize beşinci ayımızda yaptırdığı sürpriz karamelli pastayı
hatırlıyorum. Alerjim var diye herkes yerken ben izlemiştim ve sen bana
kıyamayıp bir parça keki temizleyip yedirmiştin. Hala her şey saniyesine kadar
aklımda. Hala şu ay ve yıl tarihlerini biraz karıştıryorum kafamda. Çıkma tarihimizi
bile zor ezberlemiştim. Hatırlarsın bize sorduklarında sen cevap verirdin. Ama doğum
günü tarihini hiç unutmadım. Doğum günün benim miladım, doğum günün benim
doğduğum gün. Saatlerce bakışırdık seninle. Sigara içerdik beraber. Bugün sen
al yarın ben derdik. Birimiz aç kalsada diğerine yedirirdik. Kendimize bir dünya
kurduk ve orada yaşadık. Sonu hiç gelmeyecekmiş gibi. Sonra büyüdük. Duygular değişmedi
ama mantık öne çıkmaya başladı. Yada özgür kalma hissi. Alıştığımızı sanıp
aşkımızı yitirdik. Aslında bu ayrılıp barışmalar bize çok yaradı. Ne kadar hep
sen gitmiş olsanda. Birbirimize hayatlarımızdan vererek fedakarlık ettik. İlerde
yaşayacağımız aşkı biz birbirimize verdik. Biz hep “onlar bitmez” olarak
kalacağız ve gerçektende bitmeyeceğiz. Biz biririmizin içinde yaşayacağız. Sen benim
ilk göz ağrımsın. Sen benim ilk aşkımsın. Sen benim ilk kahramsın. Sen benim
ilk güvendiğim adamsın. Senden nasıl vazgeçerim? Şimdi başka yaşamlar süreceğiz
birbirimizden ayrı. Ama ne zaman yere düşsem sana koşacağım. Ne zaman beni
üzseler senden medet umacağım. Sen benimsin ben senin. İnsan nefes almayı
unutmaz adam insan nefes almayı hissetmez. Ama insan arada
derince nefes alır. Bizde öyle olacağız birbirimiz için, derince alınmış nefes
olacağız. Boşver bu akşam sarılarak yatmayalım onu çok yaptık. Bu akşam hep
ağlayalım. Hatırlar mısın? Okul çıkışı akşam olmuştu parkta oturmuştuk ve
sigara içiyorduk yağmur yağdı. Ve biz o yağmurda öpüşmüştük. Her yağmur yağdığında ben o anıyı hatırlarım hep. Yağmura inat öpüşüyorduk sanki. Ben ilk kez senin
yanında sarhoş oldum adam. Ben hep
kitaplardaki aşklara özenirdim ufakken. Aşk fikrine aşık olan bir insandım. Aşık
olduğumu sanardım senden önce. Sonra seni gördüm. Biliyorsun sana ilk görüşte
aşık olmuştum ben. O an kitaplarda okuduğum gibi garipten müzik sesleri
duymadım yada midemde kelebekler uçuşmadı. Beynimi hissetmedim. Sesler kesilmişti
sanki. Ve sigaram yere düşmüştü. Bana ilk aldığın çiçeği denize atmıştım
defterimin arasında kurumasın diye. Ben hep okuduğum kitaplarda ki gibi istedim
aşkı. Ama sen bana onlardan bile güzel bir aşk verdin. Kitaplardaki aşk artık
sensin. Seni seviyorum adam, son nefesime kadar. Ama bu gece aç kalbini bana
adam sana ağlamaya geliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder