Seni ne
zaman seçtiğimi hatırlıyorum. Ama seni nasıl seçtiğimi hala bilmiyorum. Sanırım
bu bilemediğim şeye “aşk” diyoruz. Mesela sen yoksun ama hala cevabını
bilmiyorum. Gecelerce cevap aradım. Alışkanlık mı? Zaaf mı? Aşk mı? Nefret mi? Belki
hepsi belki hiç biri. Ben cevap ararken sen benim gecelerimde yoktun,
bilemezsin. Bir beklentim yoktu zaten senden sen bana bırakırsan ben tüm
cevapları bulurdum. Ama bazı şeyleri cevaplayamıyorum ben. Tıkanıyor orda
kalbim ve düğümleniyor dilim. Belkide vereceğim cevaptan korkuyorum ve inanmak
istemediğim gerçeklerdir cevaplar. Kabullenmem gereken ama sırtımı döndüğüm
gerçekler. Mesela dilim varmıyor ama bir daha hiç ellerimi eskisi gibi
tutmayacaksın. Eskisi gibi benimsemeyeceksin beni. Öyle koklayarak
öpmeyeceksin, canımı acıtarak sarılmayacaksın bana. Umut aşığın en büyük
silahı. Umut elimde tuttuğum pimi çekilmiş bir bomba. Bu gerçekleri kabul
edersem patlamayacak biliyorum. Ama ben parça parça dağılsam da etrafa yine nedensiz severim seni. Zaten her zerrem
sensin. Her nefesim ve her bir sigaram. Olur da bir gün sevildiğini
hissetmezsen uzaklarda geceleri aç ve bu yazıları oku. Her cümlem sana itafen. Belkide
bulursun cevapları yada bulmuşsundur bile. Sen sensiz gecelere düşmedin hiç. Sen
bensiz gecelere düştün. Senin gecen benim geceme denk değil. Senin gecen bana
gün güneş. Çok düşünüyorumdur belki değil mi? Düşünmesen bulacağım cevapları. Beyin
kalbi çok güzel uyuşturur sevgilim. İstemiyorum o uyuşturucuyu. Gelmeyeceğini bilmek
istemiyorum, geleceğini düşünüyorum. Belki ağlıyorum geceleri belki ağlamıyorum
yada bilmiyorum belkide alıştım bazı şeylere. Kalbimde bir tarih yazar sadece. Senin
benim olduğun tarih. Bitiş tarihi yok bende. Ben bitirmeden bitmez içimde. Geceler
izin vermez zaten. Geceler benim. Gece benim. Her gece seninim. Ve sensiz
geçirdiğim geceler sabah olmak bilmez, kalp atmaz, gözyaşı durmaz, bir sigara
yanar sönmeden bir sigara daha yakılır. Cevapları gecelerde bekledim ama
cevapları bulamadım. Sana gitme demedim. Kal demedim. Demeyeceğim de. Ne desem
de değişmeyecek düşüncelerin. Gideceksin ve kalmayacaksın. Gecelerde öğrendiğim
buydu. Ama geceler seni nasıl seçtiğimi söylemiyor bana. Benden gittiğinde
öğlen vaktiydi. Döneceksen gecelerde dön. Kurduğumuz hayalleri yakmadım hala. Ve
elimde hala duran pimi çekilmiş bir bomba. İnanmamaya direttiğim her saniye
parçalarım dağılıyor gecelere. Döneceksen gecelerden beni toplayarak gel. Hem belki bulduğun cevapları da söylersin?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder