Hikaye

Beni seveni sevmeyi öğrenmem gerek artık. Benim sevdiğim benim sırtımı yere getirdi ama beni seven benim sırtımı yere getirmez. Ama haksızlık olmasın oda istemezdi beni üzmek. Ama hayat işte. Zaten sevmeyi öğrettiğim insanlar bana hep karşılıksız sevmemeyi öğretti. Ben ders verdiğimi sanarken onlar bana en büyük dersi verdi. Beni seveni sevmeliyim bundan sonra. Zaten bir süre sonra bende severim onu. Ne eksik severim ne çok fazla. Kaybetme korkum olmaz mesela. Çünkü kaybedilecek kişi benimdir artık. Boş yere savaşıp yormam kendimi. Savaşacak bir şeyim yoktur çünkü. Savaşta benim içindir, karşımdakinin korkularıda. Hikayede sevilen taraf olacağım artık, beni sevene kalbimi açtığım zaman. Belki beni duygusuz olarak tanımlayacak beni seven. Halbuki bilemeyecek o duygusuz olmanın ne kadar iyi olacağını. Oda bende öğrenecek kaybetmeyi, savaşmayı ve eğer gidersem yokluğumda çekeceği acıyı. Benim öğretmenim gitti. Ve zamanı gelince bende beni sevenden gideceğim. Ama o bunu bilmeyecek. Sonsuzmuşum gibi sevecek beni. Benim öğretmenimi sevdiğim gibi. Bana gaddar diyecek arkama bakmadığım için belki de kalbin yok diyecek. Beni hiç sevmedin diyecek. Ve söylediği her şeyin doğru olduğunu bilmeyecek. Hala içinde bir umut besleyecek. Umut insanın içini yavaşça öldüren bir zehir gibidir. Panzehiri ise sevdiceğindir. Ben panzehirimi alamadığım için öldüm. Beni sevende beni alamadığı için ölecek. Ve bu böyle devam edecek. Aslında bu hikayede öğretmenim de, beni sevende ve bende üzüleceğim. Bu hikayenin bir kazanananı olmayacak. Başka hikayelere konuk olup yan rollerimizi oynayacağız güzelce. Ama kendi hikayemize üzgünce bakacağız. Ben de, öğretmenim de ve beni sevende bu hikayeyi unutamayacak. Son nefeslerimizde bile bu sonunu getiremediğimiz hikayeyi hatırlayacağız. Hikayenin sonununda ben öğretmenimle olacağım bana göre, beni sevense benimle olacak. Ama aslında kimse birbiriyle olamayacak. Çünkü bu hikayenin bir sonu olmayacak. Üçümüzün arasında yarım kalmış bir hikaye olacak ve herkes kafasına göre tamamlayacak sonunu. Ama şimdi bunları düşünmemeliyim. Öğretmenim gitti. Ve ben artık hikayeme başlamak için biran önce beni seveni sevmeyi öğrenmeliyim.