Adam&Kadın

Adam kadına baktı. İçi gidiyordu aslında bırakmak istemiyordu kadınını ama kendi iç savaşından yenik ayrılmıştı. Kadın gülümseyerek sarıldı ayrılırken. Çünkü o adam her zaman onunla kalacaktı kalbinde. Belkide kalbi o adamdı? Ama kadın hep bildi ki ayrılacak olsa verirmiydi kadına yalnızlığından adam? Adam söylerdi hep "Yalnızlık ayırır insanı yardan" diye  Biz ne yaptık ki yalnızlığa? dedi kadın içinden. Sonra cevabı kendi verdi sessizce "Yalnız bıraktık." diye. Gitmemeliydi adam biliyordu ama korkuyordu. Özleyecekti kadını onsuz eksikti. Olduramazdı bazı şeyleri. Ama kadın beklerdi. O dönene kadar beklerdi. Ama bu sırada kadın hep değişmekten korkardı değişirse ve adam gelirse onun bu halini sevmeyeceğinden. Saçlarını boyatıp kestirmezdi kadın parfümünü değiştirmezdi. Adam kadının yıkılmadığını görürdü içinde fırtınalar koparken. Bende yıkılmadım havası verirdi herkese. Kadın hep bekledi ama adam dönmedi. Arada kalan aşk yalnızlığa karıştı. Kadın onu sevene kucak açtı aşığını unutup Adam kafasını dağıtana. Hiç bir zaman Adamla Kadın unutmayacaktı birbirlerini. Çünkü aşk bitmezdi aşk yalnızlıklada devam ederdi.